Szkolnictwo artystyczne w Polsce umożliwia szczególnie uzdolnionym artystycznie dzieciom i młodzieży zindywidualizowane kształcenie w poszczególnych dziedzinach sztuki. Tworzy odrębny, w stosunku do kształcenia ogólnokształcącego system, za który odpowiada minister właściwy ds. kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Zadania ministra wynikające z wypełniania funkcji organu prowadzącego dla części szkół i organu nadzoru dla wszystkich szkół artystycznych realizowane są w Departamencie Szkolnictwa Artystycznego i Edukacji Kulturalnej MKiDN oraz w Centrum Edukacji Artystycznej.
System tworzą:
• szkoły artystyczne realizujące wyłącznie kształcenie w zakresie przedmiotów artystycznych
• szkoły artystyczne realizujące równolegle przedmioty artystyczne i przedmioty ogólnokształcące (wg tej samej podstawy programowej i zasad, jak w szkołach ogólnokształcących)
• placówki artystyczne - ogniska artystyczne umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień artystycznych
• bursy - placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania
• uczelnie artystyczne
Typy szkół artystycznych stopnia podstawowego i średniego:
- ogólnokształcąca szkoła muzyczna I stopnia,
- ogólnokształcąca szkoła muzyczna II stopnia,
- szkoła muzyczna I stopnia (bez pionu ogólnokształcącego),
- szkoła muzyczna II stopnia (bez pionu ogólnokształcącego),
- policealna szkoła muzyczna,
- ogólnokształcąca szkoła sztuk pięknych (z pionem ogólnokształcącym),
- liceum plastyczne (z pionem ogólnokształcącym),
- policealna szkoła plastyczna,
- ogólnokształcąca szkoła baletowa,
- szkoła pomaturalna bibliotekarska i animatorów kultury,
- szkoła sztuki cyrkowej.
W szkołach artystycznych można zdobyć następujące zawody:
• muzyk,
• plastyk,
• tancerz,
• aktor scen muzycznych,
• aktor cyrkowy,
• animator kultury i bibliotekarz.
Ramy prawne funkcjonowania szkolnictwa artystycznego stopnia podstawowego i średniego wyznaczają dwie ustawy o systemie oświaty i Karta Nauczyciela. Z nich wynikają delegacje do szczegółowych uregulowań w rozporządzeniach, zarówno dla ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, jak i ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania.
